Moja walka o laktację

Ostatnio na wielu blogach widziałam, że poruszacie problem karmienia piersią. U mnie też możecie znaleźć kilka wpisów na ten temat: 

1. TUTAJ przytaczam artykuł o tym, jak zacząć karmić piersią
2. TUTAJ piszę o swoich przygodach z karmieniem
3. TUTAJ piszę o tym, że i podczas przeziębienia można karmić piersią i jak to zrobić
4. TUTAJ daję rady, jak odstawić maluszka od piersi
5. TUTAJ opisuję, jak ja odstawiałam Maksia

A jak to było u nas?

Jak już wcześniej pisałam, my zaczęliśmy karmienie piersią 2 godziny po porodzie. Podobno im wcześniej, tym lepiej. Początkowo nie potrafiłam dziecka przystawić do piersi, ale pomogły mi położne. Potem już jakoś poszło :) Mój synek bardzo kochał ssać pierś. Przez długi czas nie jadł nic, tylko moje mleko. Było to spowodowane, między innymi, jego problemami zdrowotnymi. Jednak przyszedł czas (dziecko ma skończone 22 miesiące, a jego stan zdrowia się unormował), żeby odstawić synka od piersi.

Jak ja to robiłam?

Odstawiamy od piersi

Karmienie piersią tworzy i podtrzymuje więź między matką i dzieckiem. Oprócz przekazywania dzieciątku cennych przeciwciał, czy wartości odżywczych, pełni jeszcze jedną, bardzo ważną funkcję. Zapewnia maluszkowi poczucie bezpieczeństwa i bliskości. To niepowtarzalna, intymna, wyjątkowa chwila dla matki i dziecka. Również okazywanie miłości.

Z własnego doświadczenia

Pod koniec ciąży miałam już pokarm w piersiach. Urodziłam synka naturalnie. Położne przyniosły mi go 2 godziny po porodzie i od razu przystawiłam go do piersi. Nie potrafiłam jeszcze zrobić tego jak należy, więc pomogły mi w tym. Maluszek przyssał się bez najmniejszego problemu i tak już zostało ;) Początkowo wydawało mi się, że nie mam wystarczająco dużo mleka, ale synek najadał się do syta i zasypiał.